About

Morena Bamberger ( 1994 ) Every human being naturally has primal communicative skills, which, as with dogs, were lost by domestication. With these primal skills we can create a communicative connection with ourselves and our environment using our sensory powers.

I don’t want to be a domesticated dog, I rather feel like a young, wild she-wolf who tries to rediscover these communication skills to connect beautifully with everything around her. It is from this sense of interconnectedness I want to create an artistic movement in which I create my own pack, ever moving, ever growing through changing environments and situations, in which positioning occurs naturally.

With a palette of various materials I visit public places like city parks, woodlands or squares and consider these environments like a canvas in which I can paint my own landscapes. These landscapes function as a first way of communicating so that I can start an artistic movement through which the environment, it’s citizens, myself and my work merge together in a moment of spontaneity, expression and adventure.

My art receives its meaning through so many distinctive elements, that it could never solely be captured in a painting. Rather it is a continuous movement, ever wanting to raise itself to the next level. And in this movement in which all contexts never stop changing, time will lead us to a natural positioning towards and in relation to everything.

I tend to call myself the alpha she-wolf,  using artistic practice to lead her self-created pack members, other people and animals to a land where daily patterns and habits are transmuted to moments of attention, connection and a sense of wonder.

It’s  about the unity which emerges from the movement I create in which I challenge myself to establish a connection between the audience and my work.


Morena Bamberger ( 1994 ) Elk mens heeft van nature bepaalde communicatieve oervaardigheden die net zoals bij honden verloren zijn gegaan door het idee van domesticatie. Met deze oervaardigheden kunnen we via bepaalde zintuiglijke krachten een sterke communicatieve verbinding maken met onszelf en onze omgeving. Ik wil geen gedomesticeerde hond zijn, ik voel me eerder een jonge, wilde wolvin die deze communicatievaardigheden in haarzelf probeert te ontdekken, om hiermee de mooie verbinding te kunnen maken met alles wat zich om mij heen bevindt. Vanuit dit gevoel van verbondenheid wil ik een artistieke beweging maken waarin ik mijn eigen roedel creëer, die blijft bewegen en groeien binnen wisselende omgevingen en situaties, waarbij positionering op een natuurlijke wijze vanzelf ontstaat.

Met een palet van verschillende materialen vertrek ik naar openbare plekken zoals stadsparken, bossen of pleinen, en beschouw ik deze omgevingen als een canvas waarop ik mijn eigen landschap kan schilderen. Dit landschap functioneert als een eerste communicatiemiddel om een artistieke beweging te starten, waarin de omgeving, haar bewoners, ikzelf en mijn werk samen op gaan in een moment van spontaniteit, expressie en avontuur.

Het feit dat ik veel werk in de openbare ruimte, sluit niet uit dat er eenzelfde artistieke beweging kan plaatsvinden binnen vier muren. Ik trek me dan terug in mijn dromerige binnenwereld, om daar een eigen landschap te creëren en hiermee naar een bepaalde verbinding te zoeken, waarin eigen ontworpen roedelleden of wezens, publiek en het gecreëerde landschap samen kunnen smelten in mijn verbeeldingswereld.

Mijn artistiek werk krijgt zijn betekenis vanuit zoveel verschillende elementen dat het niet in een schilderij te vangen is. Het is eerder een beweging die blijft voortbewegen, om zichzelf steeds naar een hoger level te tillen. En in deze beweging, waarin de context van dingen of alles continu veranderlijk is, zal de tijd ons leiden naar een natuurlijke positionering en verhouding ten opzichte van alles. Ik noem mezelf wel eens de alfa wolvin die voorop rent en die met haar artistieke praktijk de zelfgecreëerde roedelleden, mensen en dieren de weg wil wijzen naar het land waar dagelijkse ritmes en patronen worden omgetoverd in momenten van aandacht,verbinding en verwondering.

Ik creëer mijn eigen werelden, om op zoek te gaan naar eenzelfde ultieme verbinding als die uit de wolvendroom. Het gaat om de eenheid die ontstaat vanuit een artistieke beweging waarin ik mijn publiek uitdaag zich te verbinden met mijn werk.

Click here for Portfolio